Warning: copy(): Filename cannot be empty in /home/admin/domains/mojewycieczki.org/public_html/plugins/system/redirect/redirect.php on line 2
Luwr

Luwr

Budynek Luwru, którego nazwa podobno pochodzi od miejsca, gdzie polowano na wilki, był wielokrotnie powiększany i przebudowywany przez francuskich władców przez ponad 800 lat. Pierwsza budowla wzniesiona w XII wieku, to ufortyfikowany zamek Filipa Augusta. Był tam skarbiec, archiwa, królewski magazyn i więzienie. W miarę rozrastania się średniowiecznego Paryża i zakładania nowych rezydencji, Luwr stracił na znaczeniu. W 1571 r. Franciszek I zlecił budowę renesansowego pałacu, który miał się stać pierwszą francuską budowlą klasyczną. Pod koniec XVII wieku ze starej konstrukcji nie zostało nic. Napoleon I dobudował Galerię Północną. Budowle odchodzące na północ i południe pochodzą z czasów Napoleona III. Najnowszą częścią Luwru jest szklana piramida, która stała się XX-wiecznym symbolem pałacu. Dawny pałac królewski, od VIII wieku jest siedzibą muzeum. W 1791 r. na mocy dekretu Zgromadzenia Narodowego, zabudowania Luwru zostały przekazane na cele kulturalne. Dwa lata później w pałacu otworzono pierwszą wystawę.

Szklana piramida wybudowana za prezydentury Mitteranda, stanowi atrakcję przyciągającą tłumy turystów. Kontrast między nowoczesną piramidą a starym pałacem jest fascynujący. Podczas prac remontowych do muzeum przyłączono skrzydło Richelieu, w którym wcześniej mieściło się Ministerstwo Finansów.

Luwr to jedno z największych muzeów na świecie, a jego kolekcja jest imponująca - ponad 410 tysięcy eksponatów, z czego prezentowanych jest ok. 36 tysięcy. Eksponaty trafiły do Luwru nie tylko dzięki mecenasom sztuki i darowiznom - niektóre zostały na różne sposoby przywłaszczone. Panujący w okresie renesansu Franciszek I zebrał bogatą kolekcję włoskiej sztuki klasycznej i współczesnej, oraz wspierał artystów, w tym Leonarda da Vinci. Ludwik XIV również uważał mecenat za królewski obowiązek i znacząco wzbogacił zbiory. Nacjonalizacja większości dzieł sztuki francuskiej po Wielkiej rewolucji doprowadziła do udostępnienia Muzeum publiczności w 1793 roku. Do powiększenia liczby eksponatów najbardziej przyczynił się Napoleon I, który przywoził cenne łupy z każdej kampanii. Ludwik XVIII kupił wiele dzieł ( między innymi Wenus z Milo ), lecz w 1848 r. Luwr ponownie stał się własnością państwa.

Piramida szklana na dziedzińcu Napoleona przed  wejściem do Luwru

Widok na Luwr z ''lotu ptaka''

Piramida szklana na dziedzińcu Napoleona przed  wejściem do Luwru

Przed wejściem do Luwru.

Piramida szklana przed  wejściem do Luwru

 

Skrzydło Luwru Aile Richelieu

 

Łuk triumfalny na Placu Napoleona przed Luwrem

Fragment fasady Luwru, dzieła architekta Pierre’a Lescota i rzeźbiarza

Jeana Goujona z połowy XVI wieku.

 

Zwiedzanie Luwru

  

Zwiedzanie Luwru

 

Zwiedzanie Luwru

Zwiedzanie Luwru

Sala bankietowa w Luwrze

Sala bankietowa w Luwrze

Zegar z trzema Gracjami, dzieło Etienne’a-Maurice’a Falconeta

przeznaczony do ustawienia na kominku. Po obu stronach zagara

na płycie kominka ustawiano dwie porcelanowe wazy.

Za tło służyło zwykle lustro.

Dziedziniec przed Luwrem

Przed wejściem do Luwru

 

Mona Lisa Leonarda da Vinci

Obraz znajduje się w Luwrze od 1519 r.

 

Św. Jerzy walczący ze smokiem - Rafael 1505 r.

Obraz zakupiony przez Ludwika XIV .

Powrót syna marnotrawnego - Lionello Spada  ( Bolonia 1576 r. )

Obraz w Luwrze od 1797 r.

Dejanira porywana przez Centaura Nessosa ( 1620 - 1621 r. )  - Guido Reni

Obraz z kolekcji Karola I -  w 1662 roku zakupiony dla Ludwika XIV.

 

Helena Forment z dziećmi ( ok. 1636 r. ) Peter Paul Rubens

Obraz z kolekcji Ludwika XVI zakupiony w 1784 r.