Werona (Verona)

Werona (Verona)

Miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Eugenejska, na przedgórzu Alp Weneckich, nad rzeką Adyga. Posiada około 255 tyś. mieszkańców i jest jednym z głównych ośrodków gospodarczych i kulturalnych północnych Włoch. Rozwinięty jest tu przemysł spożywczy, maszyn rolniczych, chemiczny, papierniczy, włókienniczy i drzewny. Znajdują się tu także huty żelaza. W okolicach Werony znajdują się także gospodarstwa rolne z intensywną uprawą kukurydzy, ryżu i fasoli. Swoją siedzibę ma tu także uniwersytet i rzekomy grób Romea i Julii - bohaterów dramatu Szekspira. Są tu także liczne muzea, teatry i ośrodki turystyczne.

         Werona założona została w V lub IV w. p.n.e. i od 89 r. p.n.e. znalazła się pod panowaniem Rzymu. Miał tu swoją rezydencję Teodoryk Wielki (od 489 r.). W późniejszym okresie Werona była w granicach księstwa longobardzkiego, potem marchii cesarstwa. Od 1329 - 1403 Werona była we władaniu Mediolanu, następnie Wenecji. W 1630 r. spustoszenie zrobiła epidemia dżumy (z 54 tyś. mieszkańców ocalało 33 tyś.). W 1797 r. znalazła się pod panowaniem Austrii i pozostała w jej władaniu do 1866 r., kiedy to Weronę przyłączono do zjednoczonego Królestwa Włoskiego. Weronę zbudowano z wydobywanego w pobliżu różowego marmuru i tonie ona w poświacie przypominającej blask zachodzącego słońca. Niegdyś była kwitnącą rzymską osadą, dziś jest jednym z najzamożniejszych i najdostojniejszych włoskich miast. miast

Panorama przedmieść Werony.

 

Werona nad rzeką Adyga.

Piękna zabudowa Werony.

 

 Dom Julii.

 

Przed domem Julii.

Przed Koloseum w Weronie - jest to trzecia co do wielkości zachowana budowla .

Przed Koloseum

Zwiedzamy Koloseum. Często odbywają się tu miejskie targi, a w lecie 25 tyś. osób jednocześnie może uczestniczyć w przedstawieniach włoskich oper.

 

Ponte Scaligero w Weronie

Basilica di San Zeno

 

Oprócz dobrze lub źle rządzącej rodziny, każde włoskie miasto musiało mieć świętego patrona. Werona nie jest wyjątkiem. Niewiele wiadomo o żyjącym w IV wieku św. Zenonie, oprócz tego, że był rybakiem. Jego najsłynniejszy cud jest tematem obrazu Nicoli Pisana w przedsionku Basilica di San Zeno, najpiękniejszego kościoła w Weronie. Podczas połowu Zenon zauważył człowieka, którego wciągały do Adygi opętane woły. Uczyniwszy znak krzyża, wypędził demony, a uratowany podążył dalej swoją drogą.

Basilica di San Zeno w Weronie zbudowana w latach 1123 - 1135.

W wieży obok bazyliki znajduje się grób króla Pepina (777-810 r.).

Wspaniały portal Bazyliki San Zeno znajduje się pośrodku zachodniej fasady. Powstała ona około 1138 roku, kiedy odnawiano korpus budowli. Po bokach znajdują się dwa zespoły marmurowych kwater, płasko osadzonych w murze i ujętych w regularne ramy z pilastrów i fryzów pokrytych wicią roślinną. Zespół po prawej stronie wyszedł spod dłuta mistrza Niccolo, który zawarł w swych rzeźbach bogaty program teologiczny, historyczny i literacki. W sześciu górnych kwaterach znajdują się sceny z Księgi Rodzaju. Dwie najniższe ilustrują opowieść o królu Teodoryku, który miał zostać porwany do piekła na koniu przysłanym przez ojca - diabła. Zachowały się także XII-wieczne drzwi do bazyliki - to solidna i piękna robota.


 

Wnętrze Bazyliki di San Zeno w Weronie

zdobi ogromna rozeta oraz marmurowe rzeźby i płaskorzeźby

Wnętrze Bazyliki di San Zeno w Weronie

Ołtarz w Bazylice di San Zeno w Weronie.

 

Fragment obrazu z ołtarza w Bazylice di San Zeno w Weronie.

 

Zwiedzanie Werony. W głębi Basilica di San Zeno.

 

Teatro Romano w Weronie ma w swoim repertuarze sztukę "Romeo i Julia"

Szekspira

Piękne budynki Werony zbudowane z wydobywanego w pobliżu różowego

Marmuru, toną w poświacie przypominającej blask zachodzącego słońca.

Werona nad rzeką Adyga.

Elegancki pensjonat w Weronie.